محكوم به‌حكم خود نخواهد كرد ، چه در برخورد اول و چه در برخوردهاى تَسلسُلِى ديگر ، و روى اين اصل تنها نجس و آن‌چه به‌وسيله‌ى برخورد با نجس تأثر يافته حكم نجس و متنجّس را دارد و بس مگر با انتقال خود متنجس به‌جايى پاك چنان‌كه گذشت . آب مضاف هم در صورتى نجاست‌بردار است كه هم‌چون آب مطلق با تغيير به‌نجاست محكوم به‌ناپاكى گردد ، كه در غير اين صورت پاك است مثلًا اگر نجاستى در چاه نفتى ريخته شود هرگز اين نفت نجاست‌بردار نيست ، « 1 » زيرا هرگز از نظر شرعى دليلى بر اين نداريم ، و تنها امتيازى كه آب مطلق بر آب مضاف دارد اين است كه بر طرف كردن حدث اكبر و اصغر تنها به‌وسيله‌ى آب مطلق است . در حالت بول و غائط مسأله‌ى 43 - اين دو كه خود از نجاسات عينيه مىباشند از حدث‌هاى كوچك نيز هستند كه وضو را باطل مىكنند ، و از جمله‌ى احكامش - در صورت وجود ناظر محترم - وجوب پوشانيدن عورتين است ، و اگر ناظرى نيست وجوبى هم ندارد و دليلش از قرآن « قُلِ لِلْمُوْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ أبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ » ( سوره‌ى نور ، آيه‌ى 30 ) است كه نگهبانى عورت‌ها از ديگران كلًا از هر جهت واجب است - مگر نسبت به‌همسران يا كودكانى غير مميز . و از جمله نگهبانى از ديدن و نشان دادن آن‌هاست چه عورت مومن و يا كافر زيرا مفعول « يغضوا » محذوف و مطلق است كه نگريستن تمامى ناديدنىها و جايگاه‌هاى ويژه‌ى شهوانى را دربردارد . مسأله‌ى 44 - از محرمات حالت ادرار و مدفوع و همبسترى ، رو و يا پشت به‌قبله بودن است كه بايد در اين حالات پشت و روى خود را به‌قبله نكند ، چنان‌كه اخبار بسيارى هم در تفسير اين دو آيه و چه به‌طور مطلق گواه روشن بر اين حكم است « 2 » .

--> ( 1 ) - آقاى خمينى هم در مورد آب مضاف بيرون از معتاد كه زياد باشد تأمل كرده‌اند . و سيدمرتضى و برخى ديگر از فقيهان آن‌را همچنان پاك مىدانند ( 2 ) - در خبر است از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم كه « هنگامى كه وارد مكان بول و غائط شديد از قبله پرهيز كنيد » كه طبعاً مقصود هر چهار سمت بدن نيست ، بلكه دو سمت جلو و عقب است زيرا چهار سمت هرگز امكان ندارد كه كلًا برابر يا پشت قبله باشد